Daily Archives 24 sierpnia 2015

Co powinno być celem ludzkości?

W każdym społeczeństwie taki czy inny system etyczny stanowi zarazem podsystem cybernetyczny, a mianowicie analogon „programu” w samoste- rującym się układzie, ponieważ sterowanie – tak samoistne, jak i „zadane” – bez „programu” nie może się obejść. Poza człowiekiem „program” taki zapisany jest przede wszystkim w DNA, u człowieka zaś w pamięci osobniczej i mechanizmach społecznych. Niespójność zachodząca pomiędzy parametrami potencjału układu (systemu), jak rozwój kulturowy, naukowo-techniczny i ekonomiczny, a „parametrem” etyki doprowadza do sytuacji, kiedy to – z braku lub niewydolności programu – informacje „na wejściu” nie wyzwalają prawidłowego sprzężenia, co w efekcie nie daje „na wyjściu” należytej, spójnej ze względu na cel, reakcji. Daje to sytuację po- dobną do tej, kiedy niesprawny mózg nie jest zdolny do właściwego rozeznania wpływających doń bodźców (informacji) ze środowiska, mimo że receptory, efektory i całe sterowane przez niego ciało jest w pełni sprawne.

Znaczenie filozofii

Filozofia, oprócz znaczenia podstawowego, winna mieć, i ma, znaczenie praktyczne, jest bowiem narzędziem poznania. I jakkolwiek intencja poznawania (procesu poznawczego) może być „bezinteresowna”, to jednak sama zdolność poznawcza człowieka – ostatecznie – służy jego przetrwaniu. Jest skomplikowaną, wysublimowaną, ale przecież pierwotną funkcją i właściwością nawet najprostszych organizmów żywych. Czy więc tego chcemy, czy nie, poznawanie świata i samych siebie nawet za pomocą tak syntezującego narzędzia, jakim jest filozofia – służy przetrwaniu przez wymuszone prawem ewolucji doskonalenie się. Oczywiście to „doskonalenie się” należy rozumieć bardzo pojemnie i wielozakresowo.