Daily Archives 1 października 2015

Rzeczywistość człowieka i rzeczywistość medycyny

Systemowa filozofia medycyny zakłada, że chcąc poznać człowieka w jego zdrowiu i chorobie, musimy przede wszystkim poznać środowisko, w którym on żyje, jak również poznać i siebie samego. Człowieka nie należy bowiem rozpatrywać jako sumy narządów, albowiem każda całość jest czymś więcej niż wyłącznie sumą części. A ponadto człowiek jest czymś więcej niż tylko rzeczywistością biologiczną, ponieważ w toku swej ewolucji, zwłaszcza pozagenowej, czyli kulturowej, staje się także rzeczywistością etyczną. Kształtując środowisko biofizyczne, kształtuje środowisko psychospołeczne: nadaje więc kształt tym środowiskom t zarazem jest przez nie sam kształtowany. Człowiek „zamieszkuje” kilka wzajemnie „przenikających się” światów. Z pochodzenia jest organizmem biologicznym, a „z zawodu” – nośnikiem ról społecznych. Natomiast jako myśląca cząstka biosfery stanowi system łącznikowy i koordynujący swój świat wewnętrzny ze światem zewnętrznym, gospodarzy bowiem najwyżej wyewoluowaną żywą materią, z jakiej jest zbudowany jego mózg jako narząd. A struktura i funkcja mózgu zależą z kolei od substancji energomaterial- nych oraz od informacji, jakie przenikają do organizmu ze środowiska bio- fizycznego – w dużym stopniu przez przewód pokarmowy – oraz ze środowiska psychospołecznego torem informacyjno-zmysłowym.