Monthly Archives Październik 2015

Rewolucja naukowo-humanistyczna

Pojęcie „rewolucja naukowo-humanistyczna” jest skrótem myślowym, który akcentuje dynamikę kulturowego rozwoju rodzaju ludzkiego. Przypomina dosadnie, że wszelkie dokonania naukowe i wszelka twórczość artystyczna muszą być podporządkowane zdrowiu człowieka i zdrowemu człowiekowi jako wartości najwyższej, dopiero bowiem wtedy rodzaj ludzki może przetrwać. Powodzenie tej rewolucji uwarunkowane jest zasięgiem i zdolnością przenikania do świadomości całej społeczności międzynarodowej, a nie tylko do świadomości społeczeństw, określonych treści i wartości. Rewolucja ta, opierając się na wynikach nauk ścisłych, biologicznych i humanistycznych, koncentruje uwagę na stwarzaniu człowiekowi coraz lepszych warunków życia.

Zagrożenia fizyczne

Do zagrożeń natury fizycznej zaliczamy głównie promieniowanie jonizujące i niejonizujące, pyły (submikronowe i o większych parametrach), hałasy, wibracje, śmierć komunikacyjną, zagęszczanie przestrzeni życiowej, zmiany rytmów biofizycznych i czasowych, nienaturalne oświetlenie, niszczenie ozonosfery, zagrożenie równowagi termicznej w skali globalnej, niszczenie naturalnych producentów tlenu przez zanieczyszczenie wód i wyrąb lasów, zaburzenia stosunków wodnych i klimatu, naruszanie równowagi tektonicznej.

Rzeczywistość człowieka i rzeczywistość medycyny

Systemowa filozofia medycyny zakłada, że chcąc poznać człowieka w jego zdrowiu i chorobie, musimy przede wszystkim poznać środowisko, w którym on żyje, jak również poznać i siebie samego. Człowieka nie należy bowiem rozpatrywać jako sumy narządów, albowiem każda całość jest czymś więcej niż wyłącznie sumą części. A ponadto człowiek jest czymś więcej niż tylko rzeczywistością biologiczną, ponieważ w toku swej ewolucji, zwłaszcza pozagenowej, czyli kulturowej, staje się także rzeczywistością etyczną. Kształtując środowisko biofizyczne, kształtuje środowisko psychospołeczne: nadaje więc kształt tym środowiskom t zarazem jest przez nie sam kształtowany. Człowiek „zamieszkuje” kilka wzajemnie „przenikających się” światów. Z pochodzenia jest organizmem biologicznym, a „z zawodu” – nośnikiem ról społecznych. Natomiast jako myśląca cząstka biosfery stanowi system łącznikowy i koordynujący swój świat wewnętrzny ze światem zewnętrznym, gospodarzy bowiem najwyżej wyewoluowaną żywą materią, z jakiej jest zbudowany jego mózg jako narząd. A struktura i funkcja mózgu zależą z kolei od substancji energomaterial- nych oraz od informacji, jakie przenikają do organizmu ze środowiska bio- fizycznego – w dużym stopniu przez przewód pokarmowy – oraz ze środowiska psychospołecznego torem informacyjno-zmysłowym.