Monthly Archives Listopad 2015

Dębowe oczyszczenie

Kiedy jesteś zmęczony, czujesz, że brakuje Ci energii i chęci do życia, udaj się do lasu i znajdź tam silne, duże drzewo, bez żadnych narośli i zniekształceń. Obejdź pień dookoła trzykrotnie zgodnie z ruchem wskazówek zegara i wypowiadaj przy tym następującą inwokację:

Dąb (czerwony, bezszypułkowy, szypułkowy) – dalszy opis

W magii naturalnej można korzystać ze wszystkich gatunków dębu. Energie ogólne: moc, odwaga, godność, dostojność, szlachetność, duchowość, mądrość, nieśmiertelność, długowieczność, cierpliwość.

Jarzębina pospolita (Sorbus aucuparia)

To drzewo liściaste osiągające wysokość od 5 do 15, a niekiedy nawet 20 m wysokości, o nieregularnej, okrągłej lub owalnej koronie. Pień jest dobrze widoczny aż do górnej strefy korony. Gałęzie są z reguły odstające lub skierowane ukośnie ku górze. Kora na młodych okazach jest szaro-srebrzysta, z biegiem czasu robi się matowa, delikatnie pęka i tworzy się na niej listewkowy deseń. Liście o długości dochodzącej do 20 cm są zbudowane z 9-11 drobnych listków ułożonych mniej więcej symetrycznie i drobno ząbkowanych. Po pełnym rozwinięciu są z wierzchu matowe, żywo zielone, a od spodu jasnozielone. Kwiaty zebrane w podbaldachy mają odcień kremowobiały. Dojrzałe owoce przybierają barwę jasno- czerwoną i osiągają grubość od 6 do 8 mm. Są jadalne, o charakterystycznym gorzkim smaku, który wytraca się pod działaniem mrozu. Rośnie na suchych lub umiarkowanie wilgotnych glebach gliniastych, kamienistych oraz piaszczystych. Występuje w całej Europie. W Polsce spotyka się również gatunek pokrewny, zwany jarząbem szwedzkim (Sorbus intermedia).

MATKA NATURA CZ. II

Owa antynomia panująca między podejściem materiali- stycznym a duchowym wcale nie powstała wraz z rozwojem cywilizacji technicznej. Już w okresie antyku pojawiały się głosy odrzucające magiczne poglądy na Naturę. Na przykład greccy filozofowie Sokrates i Arystoteles odrzucali duchowe podejście do przyrody, swoją uwagę koncentrując na porządku dostrzeganym w realnym świecie i opartym na zasadach piękna i logiki podporządkowanym najwyższej idei dobra.

ENERGIA WITALNA DRZEW CZ. II

Drugą, nie mniej istotną rzeczą jest to, abyśmy wewnętrznie czuli głęboką potrzebę kontaktu z drzewem i chęć uzyskania od niego pomocy. Nie ma nic gorszego, niż wykorzystywanie drzewa, kiedy nie ma takiej potrzeby. Ono, poproszone, odda Ci część swojej energii, gdyż żadna prośba w Naturze nie zostaje bez echa, ale Ty z tego nie skorzystasz, a nawet może Ci to zaszkodzić – nadmiar energii, tak samo jak jej brak, może być przyczyną kłopotów. Tak więc korzystaj z pomocy drzew wtedy, kiedy jej faktycznie potrzebujesz.

Jawor

Jawor (Acer pseudoplatanus) to okazałe drzewo liściaste dochodzące do wysokości 40 m z wysoko sklepioną, regularną koroną wieńczącą prosty, silny pień. Konary są gęste i nieregularnie rozmieszczone, zwykle skierowane stromo bądź skośnie ku górze. Korę ma szaro-brązową, czasami łuszczącą się, dość często porośniętą mchem. Liście są okrą- gławe, zwykle z pięcioma wyraźnymi ząbkami, z których przednie są większe od tylnych. Charakteryzują się matową, ciemnozieloną barwą z wierzchu, zaś od spodu przybierają odcień szaro-zielony. Kwiaty występują w wiszących wiechach o długości od 10 do 12 cm i barwie żółto-zielo- nej. Owoce jaworu to skrzydlaki ustawione do siebie pod kątem prostym. Dojrzałe przyjmują odcień jasnobrązowy. Występuje głównie w lasach mieszanych na terenie całej Europy.

Kasztanowiec (zwyczajny, czerwonokwiatowy)

Kasztanowiec zwyczajny {Aesculus hippocastanum) to z reguły wolno stojące, okazałe drzewo dochodzące wysokością do 25 m. Ma piękną, gęstą i regularnie uformowaną i wysoko wysklepioną koronę. Pień drzewa jest potężny, prosty i widoczny nawet w wyższych partiach korony. Konary są masywne, odstające lub skierowane stromo ku górze. Gałęzie rosną nieregularnie, mogą być odstające lub zwisające. Kora u młodych drzew bywa gładka i jasnobru- natna, z biegiem czasu ciemnieje i dzieli się na grubo spękane płytki. Liście u kasztanowca są duże, dochodzące do 25 cm długości, o charakterystycznym dłoniastym kształcie, z wierzchu matowe, ciemnozielone, pod spodem nieco jaśniejsze i lekko błyszczące. Kwitnie obficie, a kwiaty są zebrane w wysokich do 30 cm wiechach. Torebka owocowa jest kolczasta, zawiera jeden, rzadziej dwa lub trzy duże rudobrązowe nasiona – kasztany. Rozpowszechniony prawie w całej Europie (oprócz Północnej).

Dębowa zapora

Aby w każdej sytuacji skutecznie chronić się przed negatywnymi energiami, warto wykonać pochłaniacz negatywnych energii. Ten rytuał jest szczególnie polecany osobom, które muszą pracować z ludz’mi, a nie mogą przy tym zablokować się mentalnie, czyli lekarzom, terapeutom, parapsychologom itp. Wykonuje się go w dniu zmiany pory roku, czyli 21.03., 22.06., 23.09., 23.12. Do tej praktyki potrzebne będą: kociołek do spalania ziół, żaroodporna podstawka, suche liście dębu, zewnętrzna warstwa kory brzozy, garść igliwia świerku, kilka suchych patyczków modrzewia, trzy małe szyszki sosnowe, mały woreczek z naturalnego materiału.

PRASTARE ENERGIE DRZEW

Drzewa, to istoty, które ze swojej natury żyją dłużej niż człowiek, aczkolwiek są tu wyjątki zarówno gatunkowe, jak i osobnicze. Generalnie jednak większość gatunków drzew jest bardziej długowieczna aniżeli ludzie. Jedno stulecie dla takich drzew, jak brzozy, topole, olchy i wierzby, to przeciętna długość życia, choć i wśród nich zdarzają się osobniki, których wiek ocienia się na 180 lat (takie drzewa odnaleziono w Puszczy Białowieskiej). U buków i świerków przeciętną długość życia określa się na 200-300 lat, lipy i dęby na pół tysiąca lat, choć zdarzają się wśród nich gatunki żyjące znacznie dłużej, na przykład słynny Bartek rosnący w Górach Świętokrzyskich ma ponad 650 lat. Jeszcze starszym drzewem może być cis, który żyje (o ile nie zaingeruje człowiek) nawet ponad 2000 lat. Za najstarsze drzewo Europy uchodzi cis z Fortingall w Szkocji, którego wiek ocenia się na ponad 3000 lat. Jednak żadne z europejskich drzew nie może równać się wiekiem z okazami z Ameryki Północnej, gdzie w górach Sierra Nevada rosną drzewa mamutowe, starsze od europejskiego cisu i niepozorne sosny ościste, wśród których znaleziono egzemplarze mające 4700 lat.

Brzoza (zwisła, omszona)

Brzoza brodawkowata (Betula pendula) nazywana także brzozą zwisłą jest najbardziej rozpowszechnionym gatunkiem brzozy rosnącym na naszych terenach. Występuje od Europy Południowej aż po Daleką Północ. Drzewo to z reguły dorasta do wysokości około 20 m, ale w Puszczy Białowieskiej znane są okazy, które osiągnęły wysokość aż 30 m. Pień brzozy jest dość często jednostronnie pochylony. Dolne konary drzewa są stosunkowo krótkie i wyraz’nie odstające od pnia, natomiast w środkowej i górnej strefie korony drzewa wznoszą się stromo. Gałązki są wyjątkowo długie i wiotkie, a na starszych drzewach łagodnie zwisają, od czego zresztą pochodzi nazwa tego gatunku. Brzoza zwisła ma gładką, srebrzystą korę z nieregularnymi poprzecznymi bia- ło-szarymi wstęgami. U starszych drzew jest ona popękana na mniejsze pola. Natomiast młode pędy mogą być pokryte małymi, brodawkowatymi naroślami, stąd druga jej nazwa – brzoza brodawkowata. Liście tego gatunku brzozy mają 2-4 cm długości, są okrągło-owalne lub trójkątne, bardzo lekkie i cienkie w dotyku. Rośnie bardzo szybko, preferuje miejsca słoneczne i dobrze naświetlone.

Czereśnia

Czereśnia (.Prunus avium) to drzewo liściaste osiągające wysokość nawet do 30 m. Koronę ma zwykle regularną, o stożkowatym kształcie, u młodych drzew zakończoną smukłym wierzchołkiem. Jej pień jest często bardzo gruby, a kora czerwono-brunatna, lekko błyszcząca, dość często oddzielająca się poprzecznymi wstęgami. Liście mają kształt odwrotnie jajowaty lub podłużnie owalny z wysmukłym wierzchołkiem i nieregularnymi ząbkami na krawędziach. Ich długość mieści się w granicach od 7 do 15 cm, a szerokość od 4 do 8. Barwa liści – ciemnozielona, od spodu jaśniejsza. Kwiaty tworzą się na długich szypułkach, zebrane po kilka w podbaldachach, rozwijają się na krótko przed pojawieniem się liści. Owoce mają kulisty kształt, zaś barwa w zależności od odmiany mieści się w spektrum od ja- snożółtej poprzez czerwoną aż do intensywnie bordowej, prawie czarnej. Czereśnia lubi gleby głębokie i żyzne. Występuje w całej Europie dziko, została również udomowiona i jest uprawiana w sadach.

Wiśnia pospolita

Wiśnia pospolita {Prunus cerasus) to niewielkie drzewo osiągające wysokość do 8 m, z bardzo szeroką, luźną, nieregularną koroną na niskim pniu, który tuż nad ziemią dzieli się na liczne gałęzie o prawie jednakowej wielkości. Kora barwi się na brązowo-czerwono i jest nieco błyszcząca. Liście mają długość od 3 do 8 cm, a szerokość do 5 cm i mają kształt jajowaty lub eliptyczny, na brzegach występuje delikatne ząbkowanie. Na wierzchu są błyszczące i gładkie, ciemnozielone i sprawiają wrażenie skórzastych. Kwiaty o białej barwie pojawiają się równocześnie z liśćmi i są zebrane po kilka w podbaldachach. Owoc jest okrągły, gładki i barwi się na czerwono. W Europie występuje jako gatunek sadowniczy i ma wiele odmian.

Limba

Limba (Pinus cembra) to drzewo iglaste osiągające wysokość ponad 20 m, czasami sięgające nawet 35. Koronę ma kolumnową, z tępym wierzchołkiem, u starszych osobników nieco nieregularną. Jej gałęzie są stosunkowo krótkie, lecz bardzo zwarte, przeważnie odstające poziomo. Kora u młodych osobników jest gładka i zielonkawoszara, z biegiem czasu robi się szorstka i łuszcząca i przebarwia się na brązowo. Szpilki limby mają długość od 5 do 8 mm i są zebrane w pęczkach po pięć sztuk. Szyszki są początkowo zielono-fioletowe, a w porze dojrzewania – ciemnobrązowe i mają długość od 5 do 8 cm. Drzewo to preferuje kwaśne, próchnicze, kamieniste gleby. Jest rozpowszechniona na obszarach powyżej 1700 m.