Daily Archives 25 czerwca 2017

Kryzys medycyny – kontynuacja

Aby stworzyć przyszłym pokoleniom właściwe warunki rozwoju biologicznego, intelektualnego i emocjonalnego, sami musimy przejść przez rewolu- cję naukowo-humanistyczną. Człowiek jest jedyną istotą na globie, która rządzi się prawami biologicznymi, wypracowanymi przez biosferę i zakodowanymi w substancji genetycznej, a których efektem jest także myślenie, oraz przez prawa etyczne, które zrodziły się i dojrzewają w psychosferze. Psychosfera zadecyduje więc, czy zginiemy, niszcząc się w afekcie nienawiści, czy też przetrwamy, pomagając sobie wzajemnie.

Budulec ludzkiego ciała – kontynuacja

Sytuacja jest więc taka, że informacja genetyczna w kodzie DNA jest w zasadzie zupełnie taka sama jak przed tysiącami lat (oczywiście idzie o informację podstawową, natomiast cechy antropologiczno-rasowe czy osobnicze są tu nieistotne). Informacja ta „mówi” organizmowi, jak się ma budować i odbudowywać. Ale dostarczony wraz z pożywieniem budulec nie odpowiada już „parametrom” zakodowanym w DNA. Toteż organizm ludzki, owszem, buduje się i odbudowuje, ale z budulca znacznie gorszego niż niegdyś. Posłużmy się tutaj pewnymi analogiami: np. ktoś stawiałby dom wedle planu architekta, ale zamiast, powiedzmy, z granitu – budowałby go z piaskowca, albo gorzej, z gliny… Gmach z zewnątrz będzie taki sam, ale zniszczeje o wiele prędzej. I w takiej sytuacji jesteśmy współcześnie.

Doświadczenie i wiedza

„Dlaczego nie ma tego, co być powinno, a jest to, czego być nie powinno?” Tym pytaniem prof. Władysław Stróżewski w swej „Dialektyce twórczości” rozwija myśl Leibniza. Wspólna pokoleniom ludzkim tęsknota za Rajem Utraconym sprawia, że człowiek stawiając sobie cele bliższe i dalsze, tworząc idee małe i wielkie, budując systemy wartości – na ich szczytach umiejscawia Ideały, często o charakterze utopijnym. Historia ludzkości zna wszakże wiele przykładów, kiedy to, co wydawało się utopią, jutro – stawało się rzeczywistością. Ludzkość bowiem, mimo zakoli swych dziejów, mimo wzlotów i upadków towarzyszących fazom jej rozwoju po krzywej spiralnej, zwykła urzeczywistniać swe marzenia.

Filozofia i konsekwencje metodologiczne

Trzymając się zasad metodologii systemowej i międzydyscyplinarności (częściej stosuje się termin „interdyscyplinarności”), zamierzamy dać taki wykład światopoglądu medycyny, który jednoczyłby w sobie pierwiastki nowoczesnej filozofii człowieka i filozofii przyrody. Pojęcia te są dość nieprecyzyjne, ale stanowią tu tylko „hasłową” zapowiedź tendencji „myślenia jednoczącego”. Rozlegle obszary „filozofii człowieka” i „filozofii przyrody” istnieją bowiem nie tylko w filozofii jako takiej, ale i w różnych naukach. Przeto będziemy w nich korzystać, biorąc to, co – naszym zdaniem – jest lub może być przydatne do określenia i nazwania miejsca, roli i zadań medycyny – zarówno w ujęciu humanistycznym, jak i fachowym oraz do szeroko rozumianej definicji zdrowia i choroby. A to z kolei pozwoli nam na sformułowanie ogólnoświatopoglądowych oraz konkretnych zasad etyki i profilaktyki ekologicznej jako dyrektyw przetrwania rodzaju ludzkiego.