Brzoza (zwisła, omszona)

Brzoza brodawkowata (Betula pendula) nazywana także brzozą zwisłą jest najbardziej rozpowszechnionym gatunkiem brzozy rosnącym na naszych terenach. Występuje od Europy Południowej aż po Daleką Północ. Drzewo to z reguły dorasta do wysokości około 20 m, ale w Puszczy Białowieskiej znane są okazy, które osiągnęły wysokość aż 30 m. Pień brzozy jest dość często jednostronnie pochylony. Dolne konary drzewa są stosunkowo krótkie i wyraz’nie odstające od pnia, natomiast w środkowej i górnej strefie korony drzewa wznoszą się stromo. Gałązki są wyjątkowo długie i wiotkie, a na starszych drzewach łagodnie zwisają, od czego zresztą pochodzi nazwa tego gatunku. Brzoza zwisła ma gładką, srebrzystą korę z nieregularnymi poprzecznymi bia- ło-szarymi wstęgami. U starszych drzew jest ona popękana na mniejsze pola. Natomiast młode pędy mogą być pokryte małymi, brodawkowatymi naroślami, stąd druga jej nazwa – brzoza brodawkowata. Liście tego gatunku brzozy mają 2-4 cm długości, są okrągło-owalne lub trójkątne, bardzo lekkie i cienkie w dotyku. Rośnie bardzo szybko, preferuje miejsca słoneczne i dobrze naświetlone.

Brzoza omszona (Betula pubescens) osiąga wysokość opisanej wyżej odmiany. Jednak jej korona jest mniej smukła niż u poprzednio omawianego gatunku. Konary są silniej odstające, a w górnej części bardziej rozłożyste. Gałązki na dorosłym drzewie nie zwisają, lecz odstają prosto na boki. Zamiast brodawek pojawia się na nich delikatny nalot meszku, stąd nazwa gatunku. Kora jest również biało- -szara, nie dzieli się jednak na mniejsze pola. Liście są bardziej okrągłe, od spodu miejscami pokryte delikatnym puszkiem. Ten gatunek brzozy preferuje gleby wilgotne, występuje w lasach północnej i środkowej Europy i dalej na północ, aż po Syberię.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>