Ekologia systemowa osiąga dziś szczyt popularności

Cechą systemów zamkniętych jest stan niemal idealnej równowagi. Cechą systemów otwartych jest ich ewolucja, nigdy nie kończące się dążenie do coraz doskonalszego stopnia organizacji i do wzrostu puli informacji w systemie. Paradygmat ekologii systemowej zakłada, że każda biocenoza to odrębna jednostka, która zawdzięcza swe istnienie integracji warunków ekologicznych, a zdefiniowana jest przez swój skład taksonomiczny gatunków i strukturę ekologiczną. Przy takim założeniu za adekwatny model biocenozy można uznać system otwarty i możemy wówczas mówić o wewnętrznej dynamice biocenoz.

Dalszym potwierdzeniem ekologii systemowej jest ewolucja biocenoz, która wymaga jednak badań paleontologicznych, gdyż ewolucja ta odbywa się na przestrzeni czasu biologicznego – niedostępnego bezpośrednim obserwacjom. Pewne typy biocenoz przetrwały w nie zmienionej postaci przez wiele dziesiątków milionów lat, inne ewoluowały wolno, a jeszcze inne zniknęły z powierzchni Ziemi, zaś na ich miejscu pojawiły się zupełnie inne, podobnie jak gatunki biologiczne.

Ekologia systemowa osiąga dziś szczyt popularności, a jej tezy formułuje się w języku cybernetyki i teorii informacji. Ziszcza się w ten sposób dawne marzenie biologów, by dorównać fizyce, której podstawowym narzędziem jest przecież matematyka.

Ekologia systemowa porządkuje biologom obraz świata: ewolucja na tej płaszczyźnie przestaje być chaosem, a staje się wielkim wspólnym marszem ku stabilności, efektywności, niezależności od otoczenia. Biosfera zyskuje autonomię. Opierając się na jej zasadach, przyjmujemy istnienie własności, których nie da się zredukować do cech składowych danych populacji, a tym bardziej do indywidualnych organizmów. Dlatego świat na poziomie populacji czy gatunku nieprzewidywalny i chaotyczny – może ujawniać ład i porządek na poziomie struktury biocenozy (biosfery).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>