Homeostaza, czyli funkcja równowagi systemu człowiek – biosfera

Jakość życia jest czymś więcej niż tylko wolnością od głodu czy chłodu albo wolnością od cierpień, okaleczeń i przedwczesnych zgonów. Jest nią bowiem także dążenie do samostanowienia o sobie i do możliwości współdecydowania o sprawach swoich najbliższych, swojej grupy społecznej, swego państwa i międzynarodowej społeczności. Jest nią też wysublimowane poczucie współodpowiedzialności za losy innych ludzi i tym samym za swój własny los. O zdrowej jakości życia decyduje zatem poziom sumienia ekologicznego, które znamienne jest nie tylko dla intelektualnego, ale i pozytywnie emocjonalnego stosunku do każdej formy żywej materii, a nie tylko dla człowieka.

Homeostaza, czyli funkcja równowagi systemu człowiek – biosfera, jej trwanie i rozwój rodzaju ludzkiego są uwarunkowane realizacją kilku tylko idei, które jednak uchodzą u niedoświadczonych życiowo decydentów wciąż jeszcze za utopię.

Nie jest nam obca świadomość kruchości niektórych hipotez oraz utopij- ności niektórych propozycji nawet z własnej specjalności naukowej. Ale trzeba sobie uświadomić, że żyjemy w czasach, kiedy to utopią wydaje się już niemal każda racjonalna idea, nawet tak oczywista, jak potrzeba oznakowania grupy krwi wszystkim obywatelom polskim, od niemowląt począwszy.

Tak jak myśli genialnego Kopernika z trudem przebijały się przez wiele dziesiątków lat przez panujący wówczas powszechnie „mur” oporu Ptole- meuszowskiego geocentrycznego obrazu świata, tak ekologizm napotyka podobne przeszkody u współczesnych, zwłaszcza w medycynie, która wymaga najszybszej reformy. Na pocieszenie jednak prekursorom tych nowych idei trzeba powiedzieć, że ludzkość nie pamięta dziś rozlicznych nazwisk przeciwników Kopernika, zajmujących ongiś nawet bardzo wysokie hierarchicznie stanowiska…

Człowiek to „życie” zamknięte w wysoko rozwiniętej biologicznej formie

We współczesnym świecie, zwłaszcza w krajach o wysokiej cywilizacji, przybywa chorób, które ongiś były tylko sporadyczne. Coraz większe jest poczucie niezadowolenia z życia, coraz większy lęk przed racjonalnym lub irracjonalnym wrogiem, przed wojną i głodem. Coraz częstsze są konflikty międzyluazkie w różnych skalach. Istnieje więc potrzeba dokonania głębokich reform w zakresie filozofii, jak i technik jej wdrażania nie tylko w nauki lekarskie, ale także w nauki ekonomiczno-polityczne i techniczne. Winny one sprzęgać dobre strony racjonalnego, logicznego, wąskospecjal!stycznego myślenia neopozytywistów z międzydyscyplinarną taktyką proponowaną przez pracowników naukowych, posługujących się metodologią systemową i ekologizmem. Taka droga zbliży nas do urzeczywistnienia dążeń, aby filozofii nie ograniczać wyłącznie do oglądu i opisu rzeczywistości, lecz powierzać jej coraz sprawniejsze sterowanie nią na azymut, który określamy jako dobro rozpatrywane w skali globalnej, czyli homeostazy systemu populacja-osobnik.

Człowiek to „życie” zamknięte w tak już wysoko rozwiniętej biologicznej formie, że ma moc stwarzania sobie coraz lepszych warunków bytu, jak również moc dokonania własnego unicestwienia. Dalsza ewolucja biologiczna i kulturowa winna potoczyć się po drodze przewidywań i realizowania coraz lepszej przyszłości. Człowiek może ją konkretnie urzeczywistnić nie tylko w zakresie świata społeczno-materialnego, lecz i w dziedzinie modelowania osobowości mających poczucie i świadomość, czym jest indywidualne i społeczne zdrowie oraz jak do niego dążyć.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>