Category Medyk

Czeremcha zwyczajna

Czeremcha zwyczajna (Prunus padus) osiąga wysokość od 10 do 17 m. Posiada stożkowatą, dość smukłą koronę, która wraz ze wzrostem drzewa staje się coraz bardziej sklepiona. Pień jest przeważnie prosty i smukły o gładkiej, bardzo ciemnej korze. Gałęzie wznoszą się łukowato, nie są masywne, za to posiadają liczne boczne gałązki. Liście czeremchy mają kształt eliptyczny lub podłużny, u nasady wycięte sercowato, o długości od 5 do 9 cm. Kwiaty są skupione w wiszących gronach o wyjątkowo silnym i intensywnym zapachu. Owoce czeremchy mają kulisty kształt, grubość około 7 mm i czarną barwę o lekkim połysku. Drzewo to rośnie na żyznych, głębokich i dobrze nawodnionych glebach. Występuje w całej Europie i Azji Mniejszej.

Robinia akacjowa

Robinia akacjowa (Robinia pseudacacia) nazywana potocznie w Polsce akacją, to drzewo liściaste dochodzące wysokością do 25 m z luźną, przejrzystą, owalną koroną, która jest najszersza niewiele poniżej wierzchołka. Pień jest dość krótki i niezbyt widoczny wewnątrz korony, już nisko dzieli się na liczne grube konary. Gałęzie, często pogięte i skręcone, wznoszą się stromo ku górze. Kora u młodych osobników jest gładka i brązowa, z wiekiem staje się spękana i pokryta głębokimi bruzdami. Liście mają do 20 cm długości i dzielą się na drobne listeczki, których ilość waha się od 11 do 15. Są one owalne, matowe o barwie od żywo- do ciemnozielonej. Kwiaty o żółto-białej barwie zwisają w gęstych gronach i wydzielają intensywny, przyjemny zapach. Owocem są strąki o długości do 10 cm, o ciemnobrązowej barwie, zebrane w pęczkach. Gatunek ten pochodzi z Ameryki Północnej, obecnie jest rozpowszechniony w całej Europie.

WŁAŚCIWOŚCI OCZYSZCZAJĄCE DRZEW

Każde z opisanych w rozdziale 3. drzew ma właściwości oczyszczające zgodnie ze swoją energetyką, różna natomiast może być siła ich oddziaływania. Stosujemy je, w zależności od potrzeb, do usuwania skutków agresji psychoener- getycznej (złego oka, uroku, klątwy, żerowania na naszej energii), do oczyszczania aury i poszczególnych czakr z nagromadzonych w nich zanieczyszczeń, do przepracowania kodów i blokad istniejących w naszej psychice. Do najsilniej oczyszczających drzew należą:

Mit drzewa

Pojawiły się na ziemi na wiele tysiącleci przed człowiekiem. Stały nieporuszone, gdy przebiegały obok nich dinozaury, mamuty i szablozębne tygrysy. Tak samo stabilne pozostały, gdy pojawił się pierwszy człowiek. Widziały jego ewolucję, obserwowały postępy w rozwoju. Nie protestowały, kiedy zaczął z nich korzystać przy rozpalaniu ognia, budowaniu domostw, kiedy wyrabiał z nich narzędzia i zjadał ich owoce. Drzewa, bo o nich mowa, służyły człowiekowi tak, jak i wszystko inne, co stworzyła Matka Natura, ale są one Jej najsilniejszymi tworami i ich znaczenia w życiu człowieka nie można porównać z niczym.

Grusza pospolita (Pyrus pyraster)

To drzewo należące do gatunków niższych, ponieważ z reguły osiąga wysokość od 5 do 15 m, rzadko zdarzają się osobniki osiągające wielkość 20 m. Charakteryzuje je korona stożkowata i wydłużona, rzadziej szeroka i rozłożysta. Pień gruszy zazwyczaj jest nieco skrzywiony lub pochylony. Gałęzie mogą układać się na dwa sposoby: stromo wzniesione bądź szeroko odstające i obficie rozgałęzione. Kora ciemnobrunatna, prawie czarna, delikatnie popękana i łuszcząca się. Liście gruszy są cienkie, okrągłe, lekko eliptyczne, o długości od 3 do 7 cm i prawie takiej samej szerokości. Kwiaty rozwijają się jednocześnie z liśćmi i są zebrane w wielokwiatowe wierzchołki. Charakteryzują się czysto białymi płatkami korony. Owoc gruszy pospolitej ma długość 2-3 cm i taką samą grubość, jego kształt jest dzbankowaty lub kulisty. Grusza pospolita lubi siedliska żyzne, występuje w całej Europie.

Wiąz (szypułkowy, górski, pospolity)

Wiąz szypułkowy (Ulmus laevis) dorasta do 30 m wysokości. Koronę ma nieregularną, sklepioną, choć mało zwartą. Gałęzie u dołu są dosyć krótkie i odstają poziomo, w środkowym odcinku – początkowo wzniesione w górę, a następnie przegięte i zwisające. Kora u dojrzałych osobników barwi się na szaro-brązowo i jest pokryta deseniem z szerokich listew z głębokimi bruzdami. Liście osiągają długość do 12 cm, a szerokość do 9 cm. Mają one owalny kształt, zaś z przodu są nieco zaostrzone i po brzegach ząbkowane. Ich górna powierzchnia jest matowa i ciemnozielona, natomiast dolna ma barwę szaro-zieloną i jest pokryta delikatnym puszkiem. Lubi gleby gliniaste lub piaszczyste. Występuje w całej Europie, ale nigdzie nie jest gatunkiem częstym.

Rodzaje czakr – dalszy opis

Między brwiami, u nasady nosa mieści się szósta czakra zwana czakrą trzeciego oka (adżiną). Odpowiada ona za intuicję, uzdolnienia paranormalne oraz sferę intelektualną. Jeśli nie występują w niej zaburzenia, przejawia się poprzez aktywny intelekt, silną psychikę, bogatą wyobraźnię oraz przynosi zdolność wizualizowania jasnych, wyraźnych obrazów. W przypadku pojawiających się w niej zaburzeń występują problemy z koncentracją, schematyczność i sztywność myślenia, niezdolność do myślenia abstrakcyjnego oraz zaburzenia psychiczne.

Cyprys wiecznie zielony

Cyrpys wiecznie zielony (Cupressus semperuirens) to drzewo iglaste dorastające do 30 m wysokości. Jego korona przypomina złożony parasol, jest zwykle wąska i smukła. Gałęzie unoszą się ku górze tworząc stożek i bardzo rzadko bywają rozłożyste. Kora tego drzewa jest gładka, szarobrunatna, dość często bywa delikatnie spękana i pobrużdżona. Szpilki cisu są łuskowate, umieszczone krzyżowo naprze- I ciwlegle, o ciemnozielonej barwie. Szyszki ma ku-

Ochronne drzewo

Znajdujemy zdrowe i dorodne drzewo z dowolnego gatunku wymienionego powyżej. Najlepiej takie, które nam się podoba lub z którym czujemy wewnętrzną więź. Po dokonaniu oczyszczenia (dowolną metodą) udajemy się do miejsca, gdzie rośnie nasze drzewo. Stajemy naprzeciwko niego, pozdrawiamy je i zwracamy się z prośbą o ochronę. Tekst tej prośby powinien płynąć z serca. Możesz Czytelniku zmodyfikować do swoich potrzeb słowa, których używam ja:

Drzewa to nasi towarzysze

Niestety spowodowało to, że problemy dopiero się zaczęły. Dostałam bardzo wysokiej gorączki, cały palec był czerwony i dosłownie pulsował żywym ogniem. Mój stan z godziny na godzinę był coraz gorszy. Kiedy dziadkowie wieźli mnie do szpitala byłam już nieprzytomna, a dyżurny lekarz wydał straszny wyrok:

Modrzew europejski

Modrzew europejski (Lańx decidua) to drzewo szpilkowe, zrzucające na zimę igły, dochodzące wysokością do 40 m. Koronę ma smukłą, stożkowatą, dość regularnie i gęsto ugałęzioną. Starsze gałęzie zwisają ku dołowi, średnie są zwykle odstające, a młode wznoszą się ku górze. Kora u młodych osobników jest gładka, w odcieniach od szarobrunatnego do zielonobrunatnego, z wiekiem podbarwia się różowo, pojawiają się głębokie pęknięcia, a wierzchnia warstwa może się łuszczyć. Szpilki są miękkie, tępe, jasnozielone, o długości od 2 do 3 cm, zebrane w pęczki po 20- 40 sztuk. Szyszki są początkowo karminowo-czerwone, później brunatnieją. Lubi gleby świeże i bogate w związki zasadowe. Pierwotnie występował w górach, obecnie rozpowszechnia się na innych terenach jako gatunek ozdobny.

Białe oczyszczenie

Jest to bardzo specyficzny rytuał, ale ze względu na jego romantykę oraz skuteczność postanowiłam go tu zamieścić. Stosować go mogą tylko kobiety wychodzące za mąż.

Buk zwyczajny

Buk zwyczajny (Fagus syluatica) to zazwyczaj okazałe drzewo osiągające wysokość do 30 m. U młodych osobników korona bywa smukła, lecz z wiekiem staje się szeroka, kopułowato sklepiona i okazale rozwinięta, szczególnie u drzew wolno rosnących. Pień u buka jest dobrze widoczny przynajmniej do połowy korony, a wyżej dzieli się na potężne konary, które zwykle wznoszą się stromo, jedynie końce mniejszych gałęzi lekko zwisają. Kora drzewa jest gładka, ołowianoszara, z wiekiem może stawać się szorst- kawa, nie bywa jednak u zdrowego drzewa nigdy spękana i nie łuszczy się. Liście buka mają długość od 5 do 10 cm oraz eliptyczny lub jajowaty kształt. Bukwie, czyli orzeszki mają do 2 cm długości, są trójkanciaste, brunatne i błyszczące. Najlepiej rośnie na żyznych, dobrze nawodnionych glebach, aczkolwiek występuje również na glebach piaszczystych i wapiennych, na różnych wysokościach. W Polsce buk występuje rzadko i jest pod pełną ochroną.