Mit drzewa – dalszy opis

Gatunek Kosmicznego Drzewa mógł się zmieniać w zależności od regionu świata. Mieszkańcy Ałtaju uważali, że jest nim jodła, druidzi takie cechy widzieli w dębie, Tata- rzy w brzozie, a plemiona Pomerańców w sośnie.

Wiele drzew uzyskało miano świętych dlatego, że były „łonem”, z którego rodzili się bogowie: Horus z akacji, Re z sykomory, egipska bogini Nut urodziła Ozyrysa pod drzewem kesbet, którego botanicznej nazwy nie dało się sprecyzować. Nie tylko wielcy bogowie upodobali sobie takie miejsce narodzin czy przebywania. W wierzeniach ludowych całego świata możemy znaleźć opowieści o duchach, demonach i innych istotach zamieszkujących w drzewach, krzewach i leśnych ostępach.

W Drzewie Kosmicznym dostrzegano nie tylko wymiar boski, wszechświatowy. Widziano w nim także Drzewo Życia. Wynikało to z obserwacji zmian, jakim ono corocznie podlega, z cykliczności przemian związanych z porami roku. Dzięki temu stało się ono symbolem regeneracji oraz cyklicznego odnawiania sił witalnych, cyklu narodzin i śmierci, transformacji jaka dokonuje się z każdą żywą istotą – po śmierci i okresie spoczynku przeznaczonego na odzyskanie sił, ponownie pojawia się życie.

Drzewa służyły również wielkim mistykom i oświeconym, dając im natchnienie, wzmacniając ich siły duchowe i pomagając w wewnętrznej transformacji. Któż z nas nie słyszał o szlachetnym drzewie bodhi, pod którym wielki Budda osiągnął stan oświecenia.

Nie tylko bogowie i wielcy mistrzowie korzystali z pomocy i nie do końca zrozumiałej siły drzew. Także zwykli ludzie od wieków czerpali z ich energetycznej mocy. Również i ja osobiście zaznałam ich zbawczej mocy i widziałam, jak pomaga ona innym. Chciałabym Ci tu o tym opowiedzieć Czytelniku.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>