Postęp cywilizacji i poprawa warunków bytu części ludzi

Postęp cywilizacji i poprawa warunków bytu części ludzi, wraz z rozwojem medycyny, sprawiły co prawda, że wydłużyła się średnia długości ludzkiego życia. Zarazem jednak spowodowały powstanie niepokojących zjawisk, z którymi nie umiemy się jeszcze uporać. Coraz więcej jest ludzi w wieku podeszłym, bardzo niedołężnych, coraz więcej kalek i ludzi niepełnosprawnych, coraz więcej dzieci z zaburzeniami rozwojowymi: coraz młodsi ludzie umierają na tzw. choroby cywilizacyjne. Rodzą się i nabrzmiewają rozliczne problemy moralno-prawne, demograficzne, urbanistyczne, oświatowe, wyżywienia i komunikacji, zatrucia środowiska, których rozwiązanie w skali świata wymaga decyzji natychmiastowych, jeśli ludzkość jako gatunek ma przetrwać. Każdy z nas powinien zatem poszukiwać coraz doskonalszych dróg myślenia i działania, by ludziom było lepiej, a więc zdrowiej żyć. Ale próby urzeczywistnienia tych myśli wymagają współdziałania specjalistów wielu dziedzin życia społecznego, świadomych celu, jakiemu służą, tj. zdrowemu rozwojowi człowieka. Bo też ludzka godność, ta wartość najwyższa, nie pozwala nam, byśmy się poddali wizji „świata bez jutra”. Nakazuje przyjąć postawę obronną, a nawet atakującą.

Antroposfera

Pojęciem „antroposfera” możemy najogólniej nazwać sferę wszelkiej obecności i działalności człowieka na naszym globie. Ze względu na bardziej powszechną znajomość pojęć i problemów z nią związanych, poświęcimy jej mniej miejsca.

Biosfera

Biosfera – sfera życia biologicznego – gdyby ją mierzyć od największych oceanicznych głębin po najwyższe szczyty górskie, rozpościera się warstwą o grubości nieco ponad 20 km. Oczywiście, grubość tej warstwy jest bardzo nierównomierna i niekiedy może być minimalna – rzędu metrów czy centymetrów. Powyżej tzw. stropu i poniżej tzw. spągu biosfery toczy się już wyłącznie gra sił przyrody nieożywionej, do której życie „nie ma prawa wstępu”, chociaż siły te wywierają na procesy życia ważki wpływ.

Infosfera powinna i może sprzyjać zachowaniu zdrowia

Naszym zdaniem infosfera to pula informacji jako takich obojętnych etycznie, które jedynie w mózgu, w jego strukturze i funkcji, mogą uzyskać kształty etyczne, to znaczy ocenę w kategoriach dobra i zła. Ale zarazem jest to możliwe wtedy, gdy poziom świadomości globalnej będzie wynikiem i wyrazem prawidłowego sprzężenia homeostatycznego, w którym człowiek nadaje kształt kulturze – a kultura nadaje kształt jemu, warunkując w ten sposób subiektywne poczucie pełnej sprawności psychicznej, fizycznej i społecznej, którego składowymi są także poczucia harmonii, estetyki piękna i etyki, czyli zdrowia. Jest to kardynalna dyrektywa dochodzenia do Prawdy, dla której to drogi nie ma alternatywnego wyboru.

Orzech włoski

Orzech włoski (Juglans regia) to drzewo liściaste dochodzące do 25 m wysokości, o szerokiej, kuliście sklepionej koronie. Pień już na niewielkiej wysokości nad ziemią dzieli się na liczne grube konary. Kora u młodych drzew jest szara i gładka, później robi się spękana i brunatnieje. Liście mają od 20 do 30 cm długości i dzielą się na trzy, cztery pary małych, do 15 cm, listków. Są one matowe, sztywne i skórzaste. Owoce orzecha włoskiego są jadalne, mają wielkość do 5 cm, a kształt podlużno-kulisty. Drzewo to preferuje gleby głębokie, bogate w wapń, próchnicze, z równomiernym wciągu roku zaopatrzeniem w wodę. Obecnie występuje na terenie całej Europy.

Klon (zwyczajny, polny) – dalszy opis

W magii naturalnej wykorzystuje się wszystkie gatunki klonu. Energie ogólne: hojność, serdeczność, rozsądek, obiektywizm, otwartość, szerokie horyzonty. Główne przesłanie: świat jest tak bogaty, że niczego Ci nie zabraknie, jeśli tylko rozsądnie i rozważnie będziesz z tych bogactw korzystać.

Osobiste podejście do drzew

Każdy z nas ma swoje osobiste podejście do drzew. Zanim przejdziemy do szczegółowego opisu ich właściwości i możliwości oddziaływania na człowieka, proponuję wykonanie testu, który pozwoli określić, jakie jest Twoje podejście do nich.

Mit drzewa – dalszy opis

Gatunek Kosmicznego Drzewa mógł się zmieniać w zależności od regionu świata. Mieszkańcy Ałtaju uważali, że jest nim jodła, druidzi takie cechy widzieli w dębie, Tata- rzy w brzozie, a plemiona Pomerańców w sośnie.

Eksplozja informacji – kontynuacja

Determinanta, jaką jest ewolucja naukowo-techniczna w swej II fazie, to – jak podkreślał prof. Marian Mazur – integracja rozmaitych specjalności w myśl wzoru cybernetycznego, dążąca do koniecznych syntez. Taką syntezą jest także koncepcja uczonego jutra, który będąc znakomitym specjalistą w swoim zakresie, posiada jednocześnie szeroki horyzont w zakresie innej wiedzy, w tym humanistycznej. Taki lekarz nie potrafi zazwyczaj zdefiniować, co to takiego rezonans paramagnetyczny czy wolne rodniki, ale dobrze wie, że coś takiego istnieje, i wie, gdzie tej wiedzy szukać. Przynajmniej tyle. I że w tym kręgu można odnaleźć wiele prawd, np. o istocie białaczek. Subtelności z innych dziedzin wiedzy żaden z nas – specjalistów – nie może poznać dogłębnie, jeżeli się nie „wyłączy” na dłuższy czas ze swojej specjalności, co, jak wiadomo, grozi popadnięciem w dyle- tantyzm i trudno komuś taką drogę doradzać. Chyba że ktoś ma mózg geniusza, i oczywiście, odpowiedni warsztat pracy naukowej.

Metodologia systemowa – dalszy opis

Systemowa metodologia otwiera perspektywy nie tylko ekologicznego zapobiegania, ale nierzadko i leczenia chorób uważanych dotąd za nieuleczalne. Istotnym elementem metodologii systemowej jest międzydyscypli- narne rozwiązywanie pojedynczych problemów. Otwiera to możliwość integrowania wiedzy wielu specjalistów w celu rozwiązywania jednego zagadnienia. W ten sposób wiedza specjalistyczna – nie tracąc nic na głębi – zyskuje na rozległości.