Wynaturzony typ osobowości ludzkiej

Jeśli jednak w dzisiejszych ogromnych aglomeracjach miejskich typu Nowego Jorku, Los Angeles, Tokio i innych spotykamy się ze zjawiskiem, że w pewnych dzielnicach człowiek na ulicy nie jest w stanie bez zegarka określić, czy jest świt, południe, wieczór czy północ – to mamy już do czynienia z niewątpliwym wynaturzeniem, ze skrajnym oddzieleniem człowieka od przyrody.

To oddzielenie zaś negatywnie rzutuje na wszelkie dziedziny życia I psychikę człowieka, a przede wszystkim – na zdrowie. Ponadto – na zasadzie sprzężenia zwrotnego – modeluje wynaturzony typ osobowości ludzkiej, powoduje, że subiektywne i emocjonalne związki człowieka z naturą ulegają zaburzeniu lub zniszczeniu: człowiek przeto, jako jednostka, coraz mniej naturę „rozumie”, coraz mniej odczuwa jej konieczny przecież, jakże dobroczynny wpływ. Oddzielenie to powoduje, że coraz bardziej jest wobec przyrody bezwzględny, stając się eksploatatorem, bez nakreślonych granic jej „zdobywania” i eksploatowania. Coraz mniejszą odczuwa przy tym solidarność z prawami życia biosfery, z której wyszedł i coraz mniej szanuje życie – zarówno swoje własne, jak i innych ludzi. Przez to pogarsza stale – psychiczną zwłaszcza – jakość swego życia i pogrąża się w błędnym kole dodatnich sprzężeń zwrotnych, to jest takich, które wzajemnie generują się (wzmacniają), kiedy skutki negatywnego działania na przyrodę pociągają za sobą negatywne skutki dla człowieka, z czego wynika dla przyrody jeszcze większe zło i tak dalej, aż do ewentualnej katastrofy samozniszczenia cywilizacji.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>